testy paskowe

  CHARAKTERYSTYKA TESTU PASKOWEGO NA PRZYKŁADZIE LABS i RIP U II PLUS DO PROFESJONALNYCH ANALIZATORÓW MOCZU

Pasek testowy do szybkiego wykrywania gęstości względnej pH, leukocytów, krwi, azotanów, ketonów (kwas acetooctowy), kwasu askorbinowego, bilirubiny, urobilinogenu, białka i glukozy w moczu.

Streszczenie i wyjaśnienie:
Test przesiewowy na rozpoznanie chorób wątroby, zaburzeń żółciowych i wątrobowych, cukrzycy, chorób urologicznych i nerkowych związanych z hematurią i hemoglobinurią, chorób związanych z przewodami moczowymi i nerkowymi, chorobotwórczych zmian pH, a także w badaniu osadu. Pasek testowy posiada dodatkowe pole testowe bez odczynnika używane do wyrównywania swoistego koloru moczu w pomiarach instrumentem.

Odczynniki
Skład
Odczynniki w poszczególnych polach testowych zawierają:

Bilirubina:
sól diazoniowa

Glukoza:
oxydaza glukozy 2.1%
peroxydaza 0.9%
wodorochlorek tolidyny 5.0%

Urobilinogcn: sól diazoniowa 0,4%

Białko: błękit tetra-bromofenolowy 0.2%

Ketony: nitroprusyd sodowy 2,0%

Krew:izopropylbenzol hydroperoxide 25,0%
Dihydrochlorek tetrametylobenzydowy 0,2%

Kwas askorbinowy:
2.6-dichloro-fenolo-indofenol 0,7%

Azotany: kwas 4-arsenowy 8,2%
dihydrochlorek N-(naftyl)-etylenodiaminowy 2.6%

pH:
czerwień metylowa 2,0%
błękit bromotymolowy 10%

Gęstość względna:
dibromo-3-hydroxy-h-isopropylo-toluolo-sulfoftaleina 2,8%

Leukocyty:
ester kwasu indoksylowęglowego 4%
sól diazoniowa 2%

Podane stężenia oparte są na zestawie odczynników (w/w) w czasie produkcji i mogą różnie się w granicach dopuszczalnych w procesie produkcji.
Metodyka

Bilirubina: Pole, testowe na bilirubinę oparty jest na powiązaniu bilirubiny z solą diazoniowa w środowisku kwasowym. Wywoływany jest kolor brązowy o intensywności proporcjonalnej do stężenia bilirubiny.

Urobilinogen: Pole testowe zawiera sól diazoniowa i bufor. W reakcji powiązania urobilinogen reaguje z tym polem wywołując kolor o odcieniu od różowego do czerwonego.

Ketony: Test ten jest oparty na metodzie Legal'a. w której pole testowe zawiera glicynę i nitroprusyd sodowy w buforze alkalicznym. Obecność metyloketonów powoduje fioletowe odbarwienie pola testowego.

Kwas askorbinowy: Test opiera się między innymi na odbarwieniu odczynników Tillmann'a. Obecność kwasu askorbinowego sprawia, że kolor pola testowego zmienia się z szaro-niebieskiego na pomarańczowy.

Glukoza: Jest to test enzymatyczny stosujący utlenienie glukozy, peroksydazę i chromogen. Intensywność koloru zielonego lub niebieskiego glukozy utworzonych w reakcji jest proporcjonalna do stężenia glukozy . Inne cukry nie są wykrywane.

Białko (albumina): Ten buforowany test jest impregnowany żółtym wskaźnikiem, który zamienia się w zielony w obecności białka . Zmiana koloru oparta jest na "błędzie białkowym" na wskaźniku pH i jest szczególnie silna dla albuminy.

Krew: To buforowane pole testowe zawiera organiczną wodę utlenioną i chromogen. Utleniające działanie hemoglobiny i mioglobiny wywołuje kolor zielony.

pH: To pole testowe zawiera mieszany wskaźnik, który zapewnia oznakowaną zmianę koloru pomiędzy pH 5 a pH 9 (pomarańczowy *.żółtawy zielony* turkusowy). Białko nie wpływa na wskaźniki.

Azotyny: Test pośrednio wykrywa obecność bakterii azotowych w moczu. Buforowane pole testowe jest impregnowane aminami i związkiem łączącym. Azotyny obecne w moczu diazują aminy. Następujące reakcje łączące wywołują kolor różowy.

Leukocyty: To pole testowe zawiera ester indoksylowy i sól diazoniowa. Ziarna estraz rozbijają ester i w wyniku tego uwolniony indoksyłl może reagować z solą diazoniową wywołując kolor fioletowy.

Gęstość względna: Test zawiera detergent oraz wskaźnik, błękit bromotymolowy, który wskazuje na obecność składników jonowych w moczu zmieniając kolor z zielonego na żółty. Pole testowe impregnowane jest czerwonawym barwnikiem, więc wywołany kolor jest brązowy.

Przechowywanie i stabilizacja
Mocz należy zbierać do czystego, suchego naczynia, w ilości, która pozwoli na całkowite zanurzenie wszystkich pól testowych paska. Nie dodawać środków konserwujących. Próbkę należy przetestować tak szybko jak tylko jest to możliwe. Próbka powinna być dobrze wymie szana ale nie odwirowana. Zaleca się testowanie świeżego porannego moczu, aby uzyskać maksymalne testy na azotany, a także prawidło stwierdzenie obecności bilirubiny i urobilinogcnu, ponieważ związki te są niestabilne gdy narażone są na wpływ światła i temperatury pokojowej (15-25 st. C). Jeśli natychmiastowy test nie jest możliwy do przeprowadzenia próbka powinna być przechowywana w lodówce a później, przed przetestowaniem, doprowadzona do temperatury pokojowej (15-25 st. C). Niezakonserwowany mocz może zmienić pH w temp. pokojowej z powodu rozmnożenia mikrobów, które mogą przeszkodzić w stwierdzeniu obecności białka Jeśli czysto oddane próbki nic pochodzą od kobiet, pozytywny wynik na leukocyty może wystąpić z powodu zanieczyszczenia pochodzącego spoza moczowodu Zmywacze do skóry zawierające chloroheksydynę mogą wpłynąć na wynik testu na białka w razie zanieczyszczenia próbki.

Procedura, metodyka
1. Zanurzyć test paskowy w próbce tak aby wszystkie pola znalazły się w moczu na ok.1 sek.
2. Wyjąć pasek z próbki przesuwając jego brzegiem po ściance naczynia aby usunąć nadmiar moczu. Następnie trzymać test w pozycji poziomej aby zapobiec krzyżowemu zakażeniu pomiędzy przylegającymi polami.
3. Po 30-60 sek. (60-120 sek. dla pola testowego na leukocyty) porównać wyniki z tabelą kolorów. Zmiany kolorów następujące po 2 minutach oraz odbarwienie brzegów są bez znaczenia. Białe pole znajdujące się pomiędzy polem na gęstością względną a polem na leukocyty przeznaczone jest do pomiarów instrumentem i używane jest do wyrównywania swoistego koloru moczu

Wyniki
Wyniki szacowane są wzrokowo przez bezpośrednie porównanie pól testowych, w których zachodzi reakcja z tabelą kolorów na etykiecie opakowania. Tabela kolorów reprezentuje nominalne wartości testowe dla każdego pola testowego- faktyczne wartości mogą różnić się w granicach wartości nominalnych. Testy na leukocyty i krew (erytrocyty) nic są oznaczeniami ilościowymi, ale służą jako metoda przesiewowa na obecność leukocytów i krwi i (erytrocytów) w moczu. Badania mikroskopowe próbek z pozytywnym wynikiem na leukocyty lub krew powinny być przeprowadzane jeśli wymagane jest oznaczenie ilościowe. Kwas askorbinowy może wpływać na testy na glukozę, azotany, bilirubinę i krew (patrz OGRANICZENIA poniżej). Jeżeli wynik na kwas askorbinowy jest pozytywny, należy powtórzyć test następnego dnia przerywając zażywanie witaminy C. albo użyć testu fotometrycznego. na który kwas askorbinowy nic ma wpływu.

Ograniczenia procedury

Uwaga: Decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne nie powinny być oparte jedynie na wyniku pojedynczego testu czy metody. Bilirubina: Niektóre składniki moczu (np. lekarstwa) mogą tworzyć żółtawe lub czerwonawe odbarwienia pól testowych, które mogą zakłócać wrażliwość testu na bilirubinę. Podwyższony poziom kwasu askorbinowego i azotynów może powstrzymywać reakcję. Tak jak urobili-gen, bilirubina jest wrażliwa na światło i dlatego przedłużone wystawieni moczu na bezpośrednie działanie światła może spowodować zredukowane lub fałszywe negatywne wyniki. Podwyższone stężenie urobilinogenu może delikatnie wzmocnić odpowiedź na test na bilirubinę. Urobilinogen: Reakcja na test jest powstrzymywana przez podwyższone stężenie formaldehydu. Wydalane pigmenty i lekarstwa posiadające czerwone zabarwienie swoiste w środowisku kwasowym mogą wywołać fałszywe wyniki pozytywne (fenazopirydyna, czerwony burak, barwniki azowe, kwas p-aminobenzoidowy). Powinno unikać się przedłużonego wystawienia na bezpośrednie działanie światła. Test ten nie jest odpowiedni na stwierdzenie całkowitego braku urobilinogenu w moczu.

Ketony: *- Kwas hydroksybiturowy nie reaguje z polami testowymi. Podwyższone stężenie kwasu fenylopirylowego przeszkadza w reakcji ale w ten wywołuje różnorodność kolorów. Pochodne ftaleiny i antrachinonu wykazują czerwony kolor w środowisku alkalicznym i to może maskować odpowiedź.

Kwas akorbinowy: Nie znane są zakłócenia.

Glukoza: Głównym źródłem zakłóceń jest kwas L-askorbinowy, który może pojawić się w moczu po przyjęciu wysokiej dawki witaminy C. spożyciu soku owocowego lub leczeniu antybiotykami. Należy oczekiwać, że stężenie kwasu askorbinowego 0.2 g/l lub więcej, będzie miało znaczący efekt wstrzymujący na test na glukozę, zwłaszcza w stężeniu do 2,5 g/l. Jeżeli pole testowe wykazuje pozytywną odpowiedź, aby uzyskać wiarygodną informację należy powtórzyć test dzień po przerwaniu zażywania witaminy C lub przeprowadzić test fotometryczny. na który kwas askorbinowy nie ma wpływu. Inne czynniki mogące wstrzymywać tworzenie kolorów to kwas gentyzynowy, kwasowe wartości pH (pH <5) zwłaszcza w połączeniu z ketonurią. Fałszywe pozytywne reakcje mogą być spowodowane hipochlorkiem lub wodę utlenioną (czynniki czyszczące). Mocz o wysokiej gęstości względnej zmniejsza odpowiedź.

Białko (albumina): Fałszywe pozytywne wyniki mogą wystąpić w moczach o pH alkalinowych (pH 9) z wysoką gęstością względną w wyniku reakcji z buforem równoważącym, a także z powodu działania środków dezynfekujących, czynniki nawilżające i substytuty krwi. Mocze z wysoką alkalicznością (pH *9) muszą być zakwaszone roztworem kwasu acetynowego przed testowaniem. Maskowanie koloru może wystąpić jeśli próbka zawiera barwniki terapeutyczne (błękit metylowy, pirydyna) lub barwnik czerwonego buraka. Białko inne niż albumina reaguje z obniżoną czułością.

Krew: Niespecyficzne reduktory tlenu takie jak kwas moczowy, glutation, kwas gentyzynowy mogą wpływać redukując czułość testu. Formalina może wywołać fałszywe pozytywne reakcje, jak to jest z czynnikami oczyszczającymi takimi jak woda utleniona czy hipochlorek. Bardzo wysokie poziomy azotynów i wysoka waga właściwa może opóźnić odpowiedź.

pH: Zakłócenia nie są znane.

Azotyny: Negatywna odpowiedź w przypadkach bakteriomoczu może być spowodowana przez: mikroorganizmy bez zdolności redukowania azotynów, terapię antybiotykową, diety niskoazotynowe, silną diurezę, wysoki poziom kwasu askorbinowego, wysoką gęstość względną lub niewystarczający czas trzymania moczu w pęcherzu. Fałszywe odpowiedzi pozytywne mogą być wywołane przez barwniki wydalane w moczu (np. czerwony burak, pirydyna) lub przez silny pozaustrojowy wzrost bakterii w starszych próbkach z moczem (zwłaszcza w moczach zawierających glukozę). Czerwone brzegi lub rogi pola testowego nie mogą być interpretowane jako wyniki pozytywne!

Leukocyty: Fałszywe reakcje pozytywne mogą być spowodowane formaldehydem (środek konserwujący). Stężenie białka powyżej 5 g/l może osłabić barwę odpowiedź. Bakterie, rzęsistki i erytrocyty nie reagują jednak z polem testowym. Wysokie dzienne dawki cefaleksyny lub gentamicyny może osłabić barwę odpowiedzi. Bardzo wysokie stężenie glukozy, albuminy lub wysoka gęstość względna może osłabić barwę odpowiedzi. Wyniki esteraz leukocytowych mogą dać pozytywny wynik przy bruku widocznych komórek, w przypadku gdy leukocyty zostały rozpuszczone przez lizyny.

Gęstość względna: Silnie kwaśne mocze (pH *5) dają lekko zawyżone wyniki, podczas gdy silnie zasadowe mocze (pH *8) dają obniżone wyniki. Glukoza i mocznik nie są wykrywane przez tą próbę.

Spodziewane wartości
Bilirubina: W teście tym zakłada się że prawidłowy mocz/, nie zawiera bilirubiny, dlatego każde czerwonawo pomarańczowe odbarwienie powinno być interpretowane jako ostrzeżenie przed obecnością, bilirubiny. Wartości bilirubiny w moczu o stężeniu 5 mg/l lub więcej oznaczane są przez kolor brzoskwiniowy, a kolor żółty oznacza wynik negatywny. Polom testowym przypisane są następujące stężenia bilirubiny: 0 (negatywny), 10 (+). 20 (++). 40 (+++) mg/l lub 0 (negatywny), 17 (+), 35 (++), 70 (+++) umol/1.

Urobilinogen: Stężenie urobilinogenu w moczu od 5 do 10 mg/l oznaczane są umiarkowanym odbarwieniem ( patrz pole "prawidłowe") 10 mg/l uważane jest za prawidłowe stężenie w wydalanym moczu. Wyższe wartości są patologiczne. Całkowity brak urobilinogenu które również uważane jest za patologię, nie jest wykrywany za pomocą testu. Pola testowe przypisane są do następujących stężeń urobilinogenu prawidłowy, 20,40, 80, 120, mg/l lub prawidłowy 35, 70, 140, 200 umol/1.

Ketony: Kwas acetynowy wykazuje o wiele większą czułość reakcji niż aceton. Wykrywane są wartości powyżej 50 mg kwasu acetynowego lub 0,5 acetonu na litr moczu podczas gdy fizjologiczna ketonuria (do 20 mg/l) nie jest wykrywana. Polom testowym przypisane są następujące stężenia kwasu acetynowego: 0 (negatywny). 0,25 (+), 1,0 (++), 3.0 (+++), g/l lub 0 (negatywny). 2,5 (+), 10 (++), 30 (+++) mmol/l.

Kwas askorbinowy: Stężenie kwasu askorbinowego w moczu wynoszące 50 mg/l mogą wywołać zakłócenia w próbkach z niskim stężeniem glukozy lub krwi/ erytrocytów. Stężenia o wysokości 200 mg/l lub wyższej mogą wywoływać silne zakłócenia. Polom testowym przypisane są następującym stężeniom kwasu askorbinowego: 0 (negatywny), 200 (+), 400 (+), mg/l lub 0 (negatywny), 1.14 (+), 2.28 (++) mmol/l

Glukoza: Żółta lub bladozielona odpowiedź na glukozę, będąca słabsza od intensywności koloru podanej dla 50 mg/l jest prawidłowa. Polom testowym przypisane są następujące stężenia glukozy: prawidłowy, 0,5 (+), 1,5 (++), 5,0 (+++), 10,0 (++++) g/| lub prawidłowy, 2,8 (+). 8.3 (++), 27.8 (+++), 55.6 (++++) mmol/l.

Białko (albumina): Natężenie koloru na polu testowym białka (albuminy), które pasuje do natężenia dla 0,3 g/l musi być sklasyfikowane jako patologiczne Polom testowym przypisane są następujące stężenia albuminy: negatywne. 0,3, 1,0, 5,0 g/l.

Krew: Pola testowe na krew wykrywają średnio wartości powyżej 5 erytrocytów/ul moczu, co odpowiada 0,15 mg hemoglobiny/! moczu. Odbarwione plamki lub zielone kropki wskazują na obecność nienaruszonych erytrocytów w moczu. Odpowiedzi na hemoglobinę i mioglo-binę. w porównaniu do nienaruszonych erytrocytów wykrywane są z większą precyzją i lepiej stwierdzane wzrokowo i za pomocą instrumentu. Nawet gdy testy paskowe przechowywane są dłuższy okres czasu, mikrohematuria w stężeniu do 0,6 hemoglobiny/l moczu wskazywane są przez zielonkawe odbarwienie pola testowego. Fizjologiczny krwiomocz w stężeniu do 3 erytrocytów/ml moczu nic jest wykazywany. Polom testowym przypisane są następujące stężenia hemoglobiny; 0 (negatywny), 0.3 (+). 2 (++), 10 (+++) mg/l.

pH: pH prawidłowego moczu wynosi ok. 6, z rozpiętościami pomiędzy 4,8-7,5. Tabela kolorów zawiera 5 kolorów porównawczych dla następujących wartości: pH 5, pH 6, pH 7, pH 8, pH 9.

Azotyny: Pola testowe na azotyny reagują na poziomy azotyn 0,5-1 mg/l w moczu wywołując bladoróżowy kolor. Limit wykrywania odpowiada 100 000 bakteriom /ml moczu. Prawidłowa ilość zarazków wynosi ok. 10 000 bakterii/ml i nic wywołuje odpowiedzi. Większość chorobotwórczych bakterii w moczu redukuje azotany do azotynów (klebsiella, coli, proteus, aerobacter. citrobacter i inne). Każda pozytywna odpowiedź wskazuje na infekcję moczowodu bakteriami. Wynik negatywny nic wyklucza całkowicie infekcji moczowodu. Oznaczenie ilościowe nie jest możliwe, jako że poziom azotynów nie zależy w pełni od infekcji.

Leukocyty: Pole testowe na leukocyty mierzy wartości w zakresie 10-20 leukocytów/ul moczu. Częściowa cytoliza wzmacnia kolor odpowiedzi, zwłaszcza w miejscach maksymalnej wrażliwości analitycznej. Odbarwienia, które już nic odpowiadają kolorom wyniku negatywnego muszą być klasyfikowane jako pozytywne. Polom testowym przypisane są następujące stężenia leukocytów: negatywny, 25, 75, 500 leukocytów/ul. Gęstość względna: Tabela kolorów zawiera 9 kolorów porównawczych dla wartości pomiędzy 1,000 i 1.035 w przyrostach 0,005, oszacowanych na zwyczajnej wartości pH dla moczu wynoszącej 6.

Charakterystyka testu

Charakterystyka testu paskowego LabStrip UII Plus oparta jest na badaniach klinicznych i analitycznych. Dokładność testu zależy od możliwości rozróżniania kolorów osoby czytającej test, obecności lub jej braku środków zakłócających, oświetlenia w przypadku czytania wzrokowego. Każdy kolor w tabeli odnosi się do zakresu stężeń badanych substancji.

Bilirubina: W 90% testowanych moczów, stężenie bilirubiny 0.5 mg/dl wywoływało pozytywne wyniki. Po dłuższym czasie reakcji, wystąpić może niespecyficzny żółty kolor, który mógłby wywołać pozytywną interferencję.

Urobilinogen: Test jest oparty na działaniu Kutter10, i daje wynik pozytywny dla stężenia 1 mg/dl urobilinogenu. Test jest wystarczająco czuły i prawidłowa próbka wywoła kolor bladoróżowy.

Ketony W 90% przypadków testowanych moczów, kwas acetooctowy w stężeniu 8 mg/dl wywołuje wynik pozytywny. Pole testowe reaguje mniej czule z acetonem. Kwas hydroksybutyrowy nie jest wykrywany.

Kwas askorbinowy: W 90% przypadków testowanych moczów, kwas askorbinowy w stężeniu 20 mg/dl dał wynik pozytywny.

Glukoza: Maksymalna czułość wynosi 20 mg/dl. Odpowiedź pola testowego jest tak ustawiona aby wykrywać patologiczne stężenie glukozy przy 30 mg/dl (Fine)11. Cukry inne niż glukoza i inne substancje redukujące nie reagują w teście. Możliwe zakłócenia kwasem askorbinowym mogą być wykryte leżącym obok polem testowym na kwas askorbinowy.

Białko: W 90% przypadków testowanych moczów, stężenie albuminy 12 mg/dl wywołuje pozytywne wyniki, test jest bardziej czuły na albuminy niż na globuliny, biała Bence-Jones i mukoproteiny. Wynik negatywny nie wyklucza obecności innych białek.

Krew: Test pozwala na odróżnienie nienaruszonych erytrocytów od hemoglobiny i mioglobiny. Reakcja erytrocytów wywołuje rozrzedzone plamki na polu testowym. Praktyczna czułość testu wynosi 5-10 Ery/ul. Badanie 625 próbek świeżego moczu, porównane z wynikami innego testu paskowego na krew wykazało specyficzność kliniczną 90,2% i czułość 81%.

pH: Wartości pH szacowane są z dokładnością do 1 w skali 5-9. Na odczyty nic wpływają różnice w stężeniu buforu moczowego. Azotyny: Maksymalna czułość wynosi 0,05 mg/dl, co jest odpowiednikiem ok. 100.000 bakterii/ml. W porannym moczu, test azotynowy wykrywa 90% wszystkich infekcji. Chociaż większość bakterii chorobotwórczych moczu jest zdolna do redukcji azotanów na azotyny (np. klebsiella, E. coli, Proteus. Aerobacter, Citrobacter etc), wyniki zależą od ilości bakterii, zawartości azotynów i od czasu trzymania moczu. Leukocyty: W 90% przypadków testowanych moczów, stężenia leukocytów wynoszące 20 leukocytów/ul wywoływały wyniki pozytywne. Każde różowe zabarwienie pola testowego powinno być uznawane za klinicznie istotne. Kiedy porównano wyniki tego testu z wynikami innego testu paskowego na leukocyty na próbie 822 moczów, ustalono kliniczną specyficzność na 80% i czułość na 80.2%. Gęstość względna: W 86% przypadków testowanych moczów, odkrycia oparte na tabeli kolorów uznano za mieszczące się w akceptowanym zakresie + lub - przyrostu koloru w porównaniu do odkryć refrakrometru.


© z.bieniewska-na podstawie oryginalnej instrukcji dołączonej do zestawu pasków